Wall Of Fate

[Chorus 1] i’m still here, keep waiting for your call
still wonder how i lost it all
and my mind makes my eyes look like waterfalls
when i look at that picture on the wall
got no surprise, nor the lies to impress
just realise that one day i was blessed
with the love of an angel, a feeling so true
since it’s away, i don’t know what to do

[Verse 1] het is als sterren zien die eigenlijk niet meer bestaan
geloven in de pracht van dingen die reeds vergaan
zijn, de pijn, toch nog even verstoppen
iets wat zo fout aanvoelt kan in mijn ogen niet kloppen
dan nog liever opkroppen, barsten of ontploffen
dan te beseffen dat ik u hand nu moet lossen
vingertoppen nemen afstand, daar zie ik vanaf want
ik weet dat veel goeds in mij eigenlijk van u afstamt
als het kan, pak ze terug vast dan,
laat ik u men binnenste zien net als een cat scan
it ain’t over till the fat man gezongen heeft
dat maakt mij een zombie want men hartje dat bonst niet meer
een rechte lijn op de monitor van men hartslag
een kwartdag, het maximum dat ik in de nacht lag
te pitten, het is meer piekeren en rechtop zitten
bibberend van de kou, toch verbrand van de hitte

[Verse 2] het kan steken als wespen en prikken als egels
maar het leven is een mozaiek van gebroken tegels
het klinkt negatief, maar dat is niet zo man
ga naar het park van gaudi en zie dat het ook mooi kan
zijn al die kleine dingen samen gebracht
en voor die reden heb ik nog aan je gedacht
aan men gedrag, zul je het niet merken, maar elke
bloem bloeit tot den dag dat ze gaat verwelken
en welke mens kan dat verbergen, dat is erger
maarja wat je niet vermoordt dat maakt je sterker
dat zeggen ze, brokken leggen we klaar om te lijmen
of we laten ze liggen, klaar om te verdwijnen
al hoop ik dat je vraagt om te blijven voor even
ik heb het gevoel dat ik nog zoveel heb te geven
zeg eerlijk, was het heerlijk of zat het eerder tegen
bel me dan om te zeggen dat je er genoeg van hebt gekregen